mehrabmahtab's title

استاد یعقوب قمری شریف آبادی

فاطمه رضوانی پور — Fri, 14 May 2010 18:02:09 GMT

از روز ازل روح مرا حُر تو کردی

اندر دل من مِهر وَلا پُر تو کردی

آنوقت که نهان بودم و مأوا به مادر

چند نکته ز آینده تذکر تو کردی

(استاد یعقوب قمری شریف آبادی، کتاب انسان کامل مرآت خفیه)

استاد عظیم معنوی «یعقوب قمری شریف آبادی»، همچون مهتاب آسمانی ست که پا در عرصه گیتی نهاد و از زیبایی سیرتش و لطافت و مهربانی قلبش، همراهانش را عاشق و دلباخته خود ساخته، و قلب عاشقانش را هر دم از عشق پرجاذبه خود به لرزه در می آورد.

- شکرنامه

مکتب الزهراء جلسه ای است که از برپا شدن آن در محفل پرفروغ و منزل مقدس استادانم، به بهشتی جمیل و سرسبز مبدل شده که این بهشت از انوار تجلی بخش قلب عظیم استادم «یعقوب قمری شریف آبادی» و همچنین بانوی معصوم و پاکدلم «رقیه خاتون حیدری» رشد و نمو می کند، هنرهایی که همچون درختان پرثمر سر به آسمان کشیده، بخشندگی و مهربانی این بزرگواران به شاگردان مخلص و ارادتمندانشان می باشد که می گذارد از ثمرات آن درختان، هر چه خواهند بهره ای برند، و حال من بنده حقیر و مسلم ایشان، هر چه هنر و ادبیات و ارادت در خود می بینم، از کَرم و محبت بی پایان محبوبانم می باشد که بدون وجود گرم و محضر قدسی ایشان هیچ نیستم و ذره ای بیش نخواهم بود .

(ارادتمند محفلشان فاطمه رضوانی پور)

١٣٨٩/٢/٢۴

ماه رمضان (سخنی از خانم رقیه خاتون حیدری)

فاطمه رضوانی پور — Wed, 12 May 2010 14:07:19 GMT

- سخنی در باب ماه رمضان از استاد پاکدامن مکتب الزهرا، خانم رقیه خاتون حیدری

رمضان ماه بسیار مباکی است که به واسطه ذکر و دعا و کمک به تهیدستان می توان خود را به خداوند رحمان نزدیک ساخت. رمضان ماه قرآن است، اما نباید تنها به ختم قرآن و بهره بردن از ثواب آن بسنده کرد که شناخت نسبت به قرآن و پیروی از فرامین انسان ساز آن فراتر از تلاوت قرآن می باشد. رمضان ماه خودسازی است و والاترین نیت به هنگام روزه گرفتن، پیدا کردن صراط انسانیت است و روزه حقیقی آن است که همه اعضای بدن از چشم و گوش و زبان و دست و پا گرفته تا عقل و قلب هم تحت فرمان خدا باشند و از گناه دور بمانند.

پس چه زیباست که تمام سعی ما در این ماه به ویژه سحرهای آن به تزکیه نفس و طهارت قلب در قعله ولایت ولی کامل بگذرد که شرط قبولی اعمال، ولایت است.

چاپ شده در نشریه داخلی مکتب الزهراء(س)، شماره هشتم، مرداد ١٣٨٨

(بدون عنوان)

فاطمه رضوانی پور — Wed, 12 May 2010 14:00:09 GMT

تا می‌توانی کاری کن که زن تو با مردان بیگانه معاشرت نداشته باشد. هیچ چیز بهتر از خانه،‌ زن را حفظ نمی‌کند. همان‌طور که بیرون رفتن آنان از خانه و معاشرت با مردان بیگانه در خارج از خانه برایشان مضر و خطرناک است، وارد کردن مرد بیگانه بر او در داخل خانه و اجازه معاشرت در داخل خانه نیز مضر و خطرناک است. اگر بتوانی کاری کنی که جز تو، مرد دیگری را نشناسد، چنین کن.

(نهج‌البلاغه، نامه 31، خطاب به امام حسن(ع))